RISICO

Risico's phalloplastiek

Phalloplastiek (FtM, constructie van een penis uit donorhuid) is technisch de meest complexe transgenderoperatie. De ingreep verloopt in meerdere stadia en heeft een hoog complicatie- en revisiepercentage.

Urineweg-complicaties

Het meest voorkomende probleem is de urethrale fistel of strictuur (vernauwing): in series uit Gent en Amsterdam treedt dit op bij 30-50 procent van de patiënten. Plassen door de neofallus lukt vaak pas na meerdere correcties. Sommige patiënten plassen levenslang zittend via de oorspronkelijke urethra-opening.

Donor-site morbiditeit

Bij de radial-forearm-techniek wordt huid van de onderarm gebruikt: blijvend zichtbaar litteken, sensorische uitval en in 5-15 procent functionele beperking van pols of vingers. ALT-flap (bovenbeen) geeft minder zichtbaar litteken maar resulteert vaker in een dikke, weinig sensitieve fallus.

Erectie-implantaten

Voor coïtaal functioneren is een penisprothese (semi-rigide of opblaasbaar) nodig. Migratie, perforatie en infectie van het implantaat zijn frequent: een meta-analyse van Hoebeke (2010) toonde een revisiepercentage van 41 procent binnen vijf jaar. Levenslange revisie is regel, geen uitzondering.

Sensatie en seksuele beleving

Tactiele sensatie is in 50-80 procent gedeeltelijk aanwezig (via zenuw-coaptatie). Erogene sensatie blijft afhankelijk van de oorspronkelijke clitoris, die meestal aan de basis van de neofallus wordt ingebouwd. Orgasmecapaciteit is over het algemeen behouden. Mictie staand is geen vanzelfsprekend resultaat.

Verwante pagina's

Procedure · Levenslange afhankelijkheid · Onomkeerbaar · Informed consent

Bronnen

• Hoebeke, P. e.a. (2010). Erectile implants in female-to-male transsexuals. Eur Urol, 57(2). europeanurology.com

• Morrison, S.D. e.a. (2016). Phalloplasty: A Review of Techniques and Outcomes. Plast Reconstr Surg, 138(3).

• Heston, A.L. e.a. (2019). Phalloplasty: techniques and outcomes. Transl Androl Urol, 8(3). tau.amegroups.org