Twee rechtszaken, dezelfde artsen: wat de Kaiser Permanente-zaken over informed consent laten zien

Twee jonge Amerikaanse vrouwen, dezelfde zorgverlener, grotendeels dezelfde artsen en dezelfde advocaten — en twee keer dezelfde klacht: dat de toestemming die zij als minderjarige gaven voor hun gendertransitie geen informed consent was. Chloe Cole kreeg bij Kaiser Permanente vanaf haar dertiende puberteitsremmers en hormonen, en onderging op vijftienjarige leeftijd een dubbele mastectomie. Ze trof naar eigen zeggen geen behandeling voor de onderliggende problemen die aan haar genderdysforie voorafgingen. Haar rechtszaak tegen Kaiser Permanente en de betrokken artsen dient op 5 april 2027. Kort na haar aankondiging diende ook Kayla Lovdahl een vergelijkbare klacht in — tegen hetzelfde ziekenhuis, voor een groot deel dezelfde artsen, met dezelfde advocaten.

Wat de zaak-Cole precies beweert

Volgens de aanklacht kreeg Cole tussen haar dertiende en zestiende puberteitsremmers, testosteron en uiteindelijk een dubbele mastectomie, terwijl de onderliggende problemen die aan haar genderdysforie voorafgingen — waaronder suïcidale gedachten en niet-behandelde psychische klachten — nooit grondig zijn onderzocht. De kern van de klacht is niet dat een minderjarige principieel geen toestemming kan geven, maar dat de toestemming die wél is gevraagd volgens haar advocaten niet voldeed aan de wettelijke maatstaf: de risico's en bijwerkingen van de behandelingen zouden niet uitputtend zijn genoemd. In de aanklacht wordt zelfs gesproken van intentional fraud — een scherpe kwalificatie die, als de zaak doorgaat tot een uitspraak, nog door een rechter getoetst moet worden.

Een tweede zaak, dezelfde kliniek, dezelfde advocaten

Wat deze zaak onderscheidt van eerdere, op zichzelf staande detransitie-rechtszaken, is de tweede klacht die volgde. Kayla Lovdahl klaagt eveneens Kaiser Permanente aan, met grotendeels dezelfde artsen als gedaagden en hetzelfde advocatenkantoor dat ook Cole bijstaat. Assigned Media, een medium dat kritisch staat tegenover deze rechtszaken, noemde het een "copy-paste lawsuit" vanwege de overlap in gedaagden, verwijten en juridische onderbouwing. Dat is geen neutrale typering — maar het onderliggende feit, dat twee afzonderlijke patiënten onafhankelijk van elkaar bij dezelfde kliniek met vergelijkbare klachten komen, is wel degelijk relevant: het verschuift de discussie van één individuele klacht naar de vraag of er bij deze kliniek een patroon bestaat in hoe toestemming werd verkregen.

Bron en duiding: wat nog bewezen moet worden

Het is belangrijk hier scherp te onderscheiden tussen wat de aanklacht stelt en wat vaststaat. Kaiser Permanente en de aangeklaagde artsen hebben zich in de persberichtgeving tot dusver niet inhoudelijk verdedigd, en geen rechter heeft de feiten nog beoordeeld — het proces van Cole moet nog beginnen. De beschuldigingen van fraude en gebrekkige informed consent zijn dus precies dat: beschuldigingen, geformuleerd door de eisende partij. Wat wél een gegeven is, los van de uitkomst van de rechtszaak, is dat Amerikaanse rechtbanken zich inmiddels herhaaldelijk moeten buigen over de vraag of de informed-consent-procedure rond gendertransitie bij minderjarigen voldeed aan de normale medische maatstaf — dezelfde vraag die ook in het Nederlandse verhaal van een moeder wier dochter na één telefonisch consult testosteron kreeg centraal staat.

Waarom dit meer is dan twee individuele zaken

Zorgaanbieders en voorstanders van het gender-affirmatieve model wijzen vaak op het kleine aantal rechtszaken ten opzichte van het totale aantal behandelde patiënten om te relativeren hoe uitzonderlijk spijt en detransitie zouden zijn. Twee zaken tegen dezelfde kliniek, met overlappende artsen en eenzelfde juridische lijn, zijn op zichzelf nog geen bewijs van een structureel probleem — maar ze maken het wel lastiger om elke klacht als geïsoleerd incident weg te zetten. Diezelfde vraag — is dit een uitzondering of een patroon — speelde ook toen Mount Sinai na een schikking met de Amerikaanse justitie stopte met genderzorg voor minderjarigen en geld opzij zette voor detransitiezorg. Internationaal is er bovendien een groeiend aantal persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid; een deel daarvan staat gebundeld op transspijt.nl.

Wat dit betekent voor informed consent als principe

Het Amerikaanse zorgsysteem leunt, meer dan het Nederlandse of Britse model, zwaar op het idee dat een uitgebreid informed-consent-gesprek volstaat om minderjarigen en hun ouders een weloverwogen keuze te laten maken over onomkeerbare behandelingen. Zaken als die van Cole en Lovdahl leggen een ongemakkelijke vraag bloot: wat is een gesprek of formulier waard als de persoon die toestemming geeft de onzekerheid, de omvang van de onomkeerbaarheid of de alternatieve verklaringen voor de klachten niet volledig kon overzien? Dat is precies de vraag die aan de basis ligt van elk kritisch dossier over informed consent in de genderzorg — ongeacht of een rechter deze specifieke zaken uiteindelijk toewijst.

Bronnen

The Daily Wire, "Detransitioner Chloe Cole Announces Intent To Sue Kaiser Permanente For 'Experimental' Hormones And Surgery", gepubliceerd 10 november 2022 (dailywire.com). Fox News, "De-transitioned teen sues Kaiser Permanente for performing double mastectomy on her at 13: 'Intentional fraud'", gepubliceerd 20 maart 2023 (foxnews.com). Assigned Media, "Second Detransitioner Sues Kaiser Permanente", gepubliceerd 22 juni 2023 (assignedmedia.org). Lawfold, "Chloe Cole Detransitioner Lawsuit: 2026 Case Guide" — met de procesdatum van 5 april 2027 (lawfold.com). Achtergrond over Chloe Cole via Wikipedia.

Gepubliceerd 7 oktober 2026
Nienke Vogelaar

Nienke Vogelaar

Redactie

Veelgestelde vragen

Wie zijn Chloe Cole en Kayla Lovdahl?

Beiden zijn jonge Amerikaanse vrouwen die als minderjarige bij Kaiser Permanente een gendertransitie doormaakten — puberteitsremmers, hormonen en bij Cole een dubbele mastectomie — en daar later spijt van kregen. Ze klagen nu, met dezelfde advocaten, Kaiser Permanente en grotendeels dezelfde artsen aan wegens gebrekkige informed consent.

Wanneer dient de rechtszaak van Chloe Cole?

Het proces in de zaak-Cole tegen Kaiser Permanente staat gepland voor 5 april 2027. Tot die tijd gaat het om beschuldigingen die nog niet door een rechter zijn getoetst.

Wat is de kernklacht over informed consent in deze zaken?

Niet dat minderjarigen principieel geen toestemming kunnen geven, maar dat de toestemming die wél werd gevraagd volgens de aanklachten niet volledig was: risico's en bijwerkingen zouden niet uitputtend zijn genoemd en onderliggende problemen als autisme, een eetstoornis en trauma zouden niet eerst zijn onderzocht of behandeld.